Moje spotkanie z Salomeą Kapuścińską miało miejsce, gdy miałam około 15 lat. Jak wielu młodych ludzi w tym wieku, pisałam wiersze. Pamiętam jakby to było dzisiaj, granatowy zeszyt formatu A4, na stronach którego zapisywałam swoje myśli i uczucia. Pani Salomea była jedyną osobą, której pokazałam moją „twórczość”. Poznałam Ją przy okazji konkursu na wiersz o Wrocławiu, zorganizowany przez naszą bibliotekę dzielnicową. Poetka była jurorką, a ja jedną ... (więcej)

Moje spotkanie z Salomeą Kapuścińską miało miejsce, gdy miałam około 15 lat. Jak wielu młodych ludzi w tym wieku, pisałam wiersze. Pamiętam jakby to było dzisiaj, granatowy zeszyt formatu A4, na stronach którego zapisywałam swoje myśli i uczucia. Pani Salomea była jedyną osobą, której pokazałam moją „twórczość”. Poznałam Ją przy okazji konkursu na wiersz o Wrocławiu, zorganizowany przez naszą bibliotekę dzielnicową. Poetka była jurorką, a ja jedną z laureatek. Kiedy zobaczyłam szczuplutką, wysoką blondynkę(tak Ją zapamiętałam), zdobyłam się na odwagę by poprosić o recenzję wierszy. Powiedziała, że „zalatują” Konopnicką. Moja znajomość twórczości Konopnickiej ograniczała się do utworów przerabianych w szkole i nigdy nie była to moja ulubiona autorka. Dlatego też opinię Pani Salomei odebrałam bardziej jak „policzek” niż pochwałę. Na wiele lat zarzuciłam pisanie. Kilka panegiryków i erotyków powstałych przy różnych okazjach nie można uznać za pisanie wierszy. Nic zresztą się nie zachowało w osobistych szpargałach. Pamiątką po tamtym spotkaniu są trzy tomiki wierszy, kupione jeszcze w czasach, gdy mieszkałam we Wrocławiu. Dziś pożółkłe małe książeczki: „Wołanie na ptaka”, „Zbroja błękitna” i „Białostrunne”(rok wydania tej ostatniej dowodzi, że to już nabytek warszawski), stoją cicho na półce wśród innych tomików poezji. W Warszawie, gdy próbowałam rozmawiać o Pani Salomei i jej poezji ze znajomymi, nikt Jej nie znał. Dopiero w roku 1995 kiedy to poznałam pana dr Wiesława Uchańskiego, prezesa Wydawnictwa „Iskry” mogłam sobie „poplotkować” o poetce, bo On znał ją osobiście. Powiedział mi, że Pani Salomea choruje i ta wiadomość bardzo mnie zasmuciła, przez następne lata nie śledziłam jednak jej życia i twórczości, aż do dziś. Wspomnienie o poetce, osobie bardzo skromnej i nieśmiałej, zakończę moimi ulubionymi wierszami z wymienionych już tomików.
„PRZYJDŹ”
przyjdź morzem czarnym
przyjdź krzykiem fali
przyjdź huraganem mew
przyjdź morzem czarnym potopem otwartym
przyjdź jak wraca pieśń
przyjdź kwiatem umarłym dręczonym przez zamieć
przyjdź wielką bezbrzeżną pamięcią
przyjdź nocą rozdartą mknącymi gwiazdami
przyjdź tęczą
i ocal mnie lodem ocal płomieniem
od nadciągających zim
przyjdź śmiercią i klęską i ciałem i cieniem
po dym po noc po dym "JAKŻE" Jakże rozmawiać Tobą przez mit sen czy znak kiedy sens niewzruszony płonie w każdej rzeczy i w każdym słowie przestronnie jest tak jak w Róży gdy symbol zapala nie kwiat I jakim językiem tę Różę Ci dać by nie ugasić lampy przeznaczenia oddechem nieostrożnym - (mniej)

W cyklu „Ciekawi ludzie”- chciałabym przedstawić wrocławską poetkę, która jest jedyną znaną mi osobiście literatką. W czasie pracy w bibliotece prowadziłam spotkanie z dwoma pisarzami: Jerzym Grzymkowskim i Wacławem Królem, ale piszącej kobiety nie udało mi się zaprosić. Moi zwierzchnicy uważali bowiem, że muszą to być osoby piszące o wojnie lub wojsku(lub z nim związane).
W tej notce poznacie moją bohaterkę taką , jak o niej mówi... (więcej)

W cyklu „Ciekawi ludzie”- chciałabym przedstawić wrocławską poetkę, która jest jedyną znaną mi osobiście literatką. W czasie pracy w bibliotece prowadziłam spotkanie z dwoma pisarzami: Jerzym Grzymkowskim i Wacławem Królem, ale piszącej kobiety nie udało mi się zaprosić. Moi zwierzchnicy uważali bowiem, że muszą to być osoby piszące o wojnie lub wojsku(lub z nim związane).
W tej notce poznacie moją bohaterkę taką , jak o niej mówią internetowe źródła encyklopedyczne lub inni autorzy. W części drugiej powiem dlaczego była dla mnie ważna-
Salomea Kapuścińska- poetka, autorka słuchowisk i tekstów piosenek. Ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Państwowe Ognisko Sztuki Plastycznej. Jest córką znanego okulisty prof. Witolda Kapuścińskiego. Debiutowała w roku 1957 na łamach czasopisma „Poglądy” tomikiem wierszy „Chłodno moim oczom”. W czasie 50 lat pracy twórczej wydała 12 tomików poezji. Janina Danuta Bednarek realizuje od lat 70- tych programy poetyckie, oparte na Jej poezji, a Katarzyna Groniec wyśpiewała Jej wiersze na swoich płytach. W oparciu o utwory Salomei Kapuścińskiej powstał spektakl „Przeto nie ma królestwa”’ który zaprezentowano w Krakowie 17 kwietnia 2007 roku. W programie tym zaprezentowano także suitę złożoną z nowych, dramatycznych wierszy szpitalnych poetki. W części drugiej programu Damian Ruta i Eryk Ostrowski przedstawili wiersze wizyjne z najwybitniejszego tomu „Czuwanie” .
Mirosław Olędzki napisał książkę „Przez światy poetyckie Salomei Kapuścińskiej”, Wrocław: Oficyna Wydawnicza Sudety 2002 ss. 152. oraz artykuł „ O ewolucji poezji Salomei Kapuścińskiej”, zamieszczony w:"Pomosty. Dolnośląski Rocznik Literacki" (VIII) 2003 s. 78 – 80.
Andrzej Franaszka w eseju „ Poszukiwanie sensu”, który został zamieszczony w „Dekadzie Literackiej” 1993 nr 21) tak pisze o ostatnim tomiku „Modrzewie”(1993):
„Ponad sześćdziesiąt stron tomu ,,Modrzewie” (2) autorka wypełnia rozmyślaniami o bólu, cierpieniu i miłości, śmierci i łasce, złu i zawierzeniu. W całym zbiorze manifestuje się obecność Boga — milczącego partnera dialogu, prawie widzialnego lub tylko przeczuwanego. W niektórych wierszach, ta manifestacja odbywa się wprost — modlitewnym tonem.
Podkreśliłem te sześćdziesiąt stron, ponieważ podstawowym grzechem ,,Modrzewi” wydaje się być brak selekcji. Chwilami ma się wrażenie, że autorka posiada niebezpieczną łatwość zapisu swoich przemyśleń, nie pamiętając później, że „redakcja to redukcja”. W ten sposób myśl tonie w łatwej repetycji. Tylko niekiedy Kapuścińskiej udaje się uzyskać stan, który przekonuje czytelnika o konieczności istnienia tego czy innego tekstu. Tak jest np. w wypadku wierszy ,,Nie wiem czy”(tak bardzo chcę…), w którym pełen prostoty ton daje efekt przejmujący.”
to przecież było życie — przebrzmiało jak młodość
a ja niepogodzona
więźniarka czterech ścian
(...)
o wielka łasko Pańska
dana w młodości
gdzie się podziewasz dzisiaj.
Poniższy utwór zaczerpnięto z eseju Wacława Buryły „Zachwyt w poezji-zachwyt poezją” napisanego dla almanachu „Czułe miejsce”.
„gdy górskie krajobrazy poślubią morską ciszę
pocznie się żywe słowo w łanie zbóż szumiących
wtedy wiersz dla mej nieśmiertelnej ojczyzny napiszę
chlebem pachnący
będzie w nim jasno jak w morskich przeźroczach
jak w polodowcowej dolinie zielono
od gór do morza strumieniem się stoczy
przez kraju łono
będzie w nim radość z czasu okiełznania
jakby ktoś na historię zarzucił uprzęże
z tym wierszem pójdę na śmierci spotkanie
i śmierć zwyciężę”
(Salomea Kapuścińska – Wiersz) . „Jej mistyczna poezja sięgająca do tradycji biblijnej bliższa będzie Janowi Kochanowskiemu niż jakiemukolwiek poecie współczesnemu”.(cytat jak i inne informacje dotyczące spektaklu „Przeto nie ma królestwa” zaczerpnęłam z artykułu Łukasza Stadnickiego, zamieszczonego na Portalu Literackim-Fabrica Librorum.Literatura,wiersze… dnia 28.03.2007 roku). (mniej)