Kiedy ja rozpoczynałam drugi rok studiów, to Jerzy podjął pracę jako radca prawny. Przyjeżdżał do Warszawy bardzo często, za każdym razem czymś mnie obdarowując. Ja najbardziej zapamiętałam rudego misia z pozytywką wygrywającą melodię „Na Wojtusia w popielniku iskiereczka mruga”, którą bawił się 10 lat później mój syn. Drugim takim „długowiecznym ” prezentem była mała(tzw. walizkowa, choć bez pokrowca) maszyna do pisania. Tę ... (więcej)

Kiedy ja rozpoczynałam drugi rok studiów, to Jerzy podjął pracę jako radca prawny. Przyjeżdżał do Warszawy bardzo często, za każdym razem czymś mnie obdarowując. Ja najbardziej zapamiętałam rudego misia z pozytywką wygrywającą melodię „Na Wojtusia w popielniku iskiereczka mruga”, którą bawił się 10 lat później mój syn. Drugim takim „długowiecznym ” prezentem była mała(tzw. walizkowa, choć bez pokrowca) maszyna do pisania. Tę utraciłam w 1993, kiedy mój syn zmienił szkołę podstawową, a maszyna została w starej placówce. Uczucie łączące mnie z Jurkiem można nazwać nie tylko pierwszą, ale i najwspanialszą miłością, jaką udało mi się przeżyć. Intensywnością przeżyć mogłaby się równać z namiętnością jaka połączyła mnie i ojca K.J, ale różnica polegała na tym, że miłość do Jurka nie raniła, za to druga pozostawiła po sobie wspomnienie bólu, cierpienia i goryczy. Moi rodzice nie akceptowali mojego związku z Jurkiem, ponieważ odpychał ich jego wygląd. Kiedyś słyszałam przez przypadek rozmowę mojej matki z jej bratem, wujem T. Wynikało z niej, że rodzice tolerują tę znajomość, bo boją się, abym nie zrobiła sobie coś złego w przypadku ich kategorycznego sprzeciwu. Stosunek rodziców Jerzego do mnie był jak najbardziej pozytywny, ale o tym innym razem. (mniej)

Trzy tygodnie wakacji roku 1975 spędziłam w Jastrzębiej Górze, gdzie pojechałam na obóz rehabilitacyjny. Byli na nim studenci niepełnosprawni z różnych lat, z różnych miast. Tam poznałam moją pierwszą „poważną” miłość Jerzego K. z Lublina. Był ode mnie starszy o 3 czy 4 lata. To był pierwszy obóz mój, a ostatni Jerzego, który wtedy zakończył pomyślnie studia prawnicze i po wakacjach miał pójść do pracy. D... (więcej)

Trzy tygodnie wakacji roku 1975 spędziłam w Jastrzębiej Górze, gdzie pojechałam na obóz rehabilitacyjny. Byli na nim studenci niepełnosprawni z różnych lat, z różnych miast. Tam poznałam moją pierwszą „poważną” miłość Jerzego K. z Lublina. Był ode mnie starszy o 3 czy 4 lata. To był pierwszy obóz mój, a ostatni Jerzego, który wtedy zakończył pomyślnie studia prawnicze i po wakacjach miał pójść do pracy. Dwudziestolatce wydawał się taki dorosły, taki doświadczony w kontaktach męsko-damskich. Nie ukrywam imponował mi. Na początku turnusu flirtowałam z Grześkiem Ł., dzięki któremu poznałam Tomka S. i jego dziewczynę Beatę(ten związek jako jedyny z mi znanych, przetrwał wakacyjne zauroczenie i zakończył się jakiś czas potem ślubem). O tej parze opowiem innym razem. Grzesiek był wspaniałym kumplem, wesołym, beztroskim, zawsze gotowym do zabawy, ale mentalność miał dziecka. Dlatego też, kiedy okazało się, że Jurek jest mną zainteresowany, zyskał moją przychylność, której nigdy nie żałowałam. Nasza znajomość trwała jakieś dwa lata. Jerzy był sprawny fizycznie, jego tragedią była szpetota, spowodowana bliznami po wypadku, któremu uległ w wieku 10 lat. Nosił włosy do ramion(był to jedyny mężczyzna, u którego tolerowałam tej długości fryzurę), bo zakrywały blizny po operacji twarzy. Miał niesprawną prawą rękę, ale lewą pisał tak pięknie, że niejeden człowiek mógłby pozazdrościć mu wyraźnego, kaligraficznego pisma. W czasie pobytu na obozie nasza miłość kwitła i czułam się bardzo szczęśliwa. To ten mężczyzna zrobił ze mnie kobietę i byłam przekonana, że spędzimy ze sobą resztę życia. (mniej)